Zapraszamy do zapoznania się z niektórymi tematami, jakie omawiane są na kursie IBTIA Bobath dla dorosłych. Poniżej znajdują się fragmenty wykładów ze szkolenia.

KONCEPCJA BOBATH

KURS PODSTAWOWY OCENY I TERAPII OSÓB DOROSŁYCH Z ZABURZENIAMI NEUROLOGICZNYMI

picture

Karl i Bertha Bobath  

CELE NAUCZANIA

1. Zrozumienie historii i postępującego rozwoju koncepcji Bobath 2. Nabycie umiejętności integracji zasad klasyfikacji ICF z oceną i terapią osób dorosłych z zaburzeniami neurologicznymi. 3. Analiza i facylitacja wydajnej kontroli posturalnej i kontroli ruchu w trakcie przygotowania i wykonywania funkcjonalnych aktywności 4. Zrozumienie funkcjonalnych konsekwencji uszkodzeń CUN 5. Obserwacja i analiza zaburzeń funkcjonowania człowieka oraz ruchu i wywierania na nie wpływu przez terapię 6. Wykorzystanie w podejściu do terapii zasad kontroli motorycznej i nauczania motorycznego, nerwowej i mięśniowej plastyczności. 7. Zrozumienie zależności pomiędzy oceną a terapią i wprowadzenie do terapii ciągłego procesu klinicznego rozumowania

KONCEPCJA BOBATH

  • Podejście nastawione na rozwiązywanie problemu w celu oceny i terapii osób z zaburzeniami funkcji, ruchu oraz kontroli posturalnej spowodowanymi uszkodzeniami centralnego układu nerwowego.

JAK MOŻNA OPISAĆ KONCEPCJĘ BOBATH?

  • Zaangażowanie pacjenta do rozpoczęcia terapii w stanie, jakim obecnie się znajduje:

  • Praca mięśni w najlepszej długości w celu efektywnej aktywacji (obniżenia napięcia mięśniowego/osiowe ustawienie)= handling, przygotowanie

  • Aktywność mięśniowa w wymaganych posturalnych i zamierzonych zadaniach (trenuj specyficzne zorientowane na cel aktywności) = praca w funkcji jako przygotowanie do treningu konkretnych zadań

  • Ponowne uczenie się (lub uczenie się ) umiejętności: powtarzanie, rozwiązywanie problemów, praktyka, praca zespołowa – rodzina, opiekunowie) = program domowy, środowisko itd.

Realistyczny cel, zgodny z możliwościami pacjenta ( stan pacjenta, neuroplastyczność)

CZYM JEST KONCEPCJA BOBATH?

  • Wspólne ustalanie celów:pacjent i rodzina/opiekunowie
  • Handling w celu wywierania wpływu na napięcie mięśniowe, jeśli jest potrzeba –aby rozciągać napięte, sztywne mięśnie, uzyskać optymalną długość i aktywność mięśnia
  • Jakość ruchu, ale nie kosztem funkcji
  • Trenuje aktywności funkcjonalne – z życia codziennego
  • CZĘŚĆ POSTĘPOWANIA Z PACJENTEM Z USZKODZENIEM NEUROLOGICZNYM

CZYM NIE JEST KONCEPCJA BOBATH (OD 2006 r.)

  • Nie jest metodą
  • Nie jest hamowaniem odruchów
  • Nie toruje reakcji posturalnych
  • To nie bierny handling
  • Nie jest stosowany w celu osiągnięcia prawidłowości
  • Nie jest zgodny z procesem rozwojowym – jak w przypadku kamieni milowych

NAPIĘCIE MIĘŚNIOWE

HIPOTONIA NORMA HIPERTONIA SPASTYKA SZTYWNOŚĆ DYSTONIA   Prawidłowe napięcie mięśniowe jest budowane przez dwa czynniki:
  • Odruchowe napięcie mięśni – kontrolowane przez centralny system nerwowy
  • Nieodruchowe napięcie mięśni
  • Mostki poprzeczne wiążące aktynę z miozyną
  • Elastyczność i opór tkanki miękkiej
Cechy charakterystyczne spastyki:
  • Dwie komponenty
  • 1. odruchowa - neurolgiczna (wygórowany odruch na rozciąganie)
  • 2. nieodruchowa - mięśniowo-powięziowa (aktyna- miozyna, powięź, tkanka miękka)
  • Zwiększony opór podczas wykonywania ruchów biernych
  • Zależna od prędkości
  • Zmienna i zależna od pozycji początkowej
  • Wygórowane odruchy ścięgniste – ale nie ma związku między spastycznością a wygórowaniem odruchów
  • Zmieniona wrażliwość a) z powodu urazu b) z powodu nieprawidłowej wstępującej informacji czuciowej
  Reakcje stowarzyszone wg Bobath
  • Lekka forma spastyczności – pojawiają się w czasie ruchu lub w warunkach stresowych (reakcje równoważne) lub w czasie ruchów selektywnych.
  • Pośrednia forma spastyczności – reakcje stowarzyszone pojawiają się przed ruchem i wygaszają, kiedy ruch jest skończony.
  • W ostrych stanach spastyczności reakcje stowarzyszone są obecne w spoczynku
  • Reakcje stowarzyszone to reakcje lub odpowiedzi na bodziec, który wykracza poza poziom hamującej kontroli pacjenta.
  • Reakcje stowarzyszone zawsze powodują zwiększenie napięcia mięśniowego i są zawsze patologiczne

MIĘŚNIE TONICZNE I FAZOWE/ PLASTYCZNOŚĆ MIĘŚNIOWA

  • Wszystkie mięśnie zawierają mieszankę tonicznych i fazowych włókien.
  • Mięśnie posturalne zawierają więcej włókien tonicznych, a mięśnie pracujące w czasie wykonywania ruchu więcej włókien fazowych.
  • Pomimo istniejących różnic już przed narodzinami, po narodzeniu wszystkie włókna mięśniowe odpowiadają skurczem włókien wolnokurczliwych. Różnice w gotowości do skurczu rozwijają się wraz z używaniem mięśni.
  • Zmiany w używaniu mięśni mogą doprowadzić do zmiany rodzaju włókna.

PATOLOGIA STAWU BARKOWEGO

  1. Podwichnięcie
  2. Ból barku (konflikt podbarkowy, rozciągnięcie mięśni, zmiany czucia)
  3. Kompleksowy zespół bólu regionalnego (KZBR)
(Zespół bark-ręka, Zespół Sudecka)

KONTROLA POSTURALNA I RÓWNOWAGA

Zrozumienie:
  • Koncepcji kontroli posturalnej, orientacji posturalnej i stabilności
  • Komponentów kontroli posturalnej, strategii i synergii ruchu – związek pomiędzy kontrolą posturalną, zadaniem i środowiskiem
  • Znaczenia percepcji i innych informacji czuciowych dla kontroli posturalnej
  • Znaczenia organizacji i adaptacji czucia w zależności od środowiska i zadania
Ocena równowagi:
  • Ogólna:
- Zakres ruchomości, -siła mięśniowa, - napięcie mięśniowe, -czucie - koordynacja, - osiowość (alignement)
  • Testy statyczne/ w pozycji stojącej i siedzącej (udział czucia):
-30 sek - Romberg - Sharpened lubTandem - Stanie na jednej nodze - Test funkcjonalnego sięgania (test Duncana) - Skala równowagi Berga - Test pchnięcia - Step test - Test integracji sensorycznej (CTSIB)
  • Testy dynamiczne

PLASTYCZNOŚĆ

  • Umożliwia układowi nerwowemu reorganizację dróg nerwowych w oparciu o nowe doświadczenia i w celu adaptacji do zmieniających się warunków
(Avi Peled) Terapia powinna:
  • Wzmocnić prawidłowe łańcuchy synaptyczne i sieci neuronalne
  • Kierować rozrost aksonalny
  • Ułatwiać odkrywanie alternatywnych lub poprzednio pomocnych dróg nerwowych w CUN w celu podtrzymania prawidłowych funkcji w alternatywnych drogach nerwowych.

ZESPÓŁ ZANIEDBANIA

  • Zaniedbanie w odniesieniu do zachowania określane jest jako braki w przetwarzaniu lub odpowiedzi na bodźce zmysłowe z połowy przestrzeni po stronie przeciwnej do uszkodzenia mózgu:
  • część własnego ciała
  • część wyimaginowanego otoczenia
  • lub może polegać na niewykonywaniu ruchów kończyną po stronie przeciwnej do uszkodzenia, mimo że funkcje ruchowe są nienaruszone.
  • zanik otrzymywania informacji sensorycznej

ZESPÓŁ ODPYCHANIA

  • Zespół odpychania to zaburzenie kliniczne związane z uszkodzeniem prawej lub lewej półkuli mózgowej, w którym pacjenci odpychają się odnieuszkodzonej strony, prowadząc do utraty równowagi.
  • Opisany poraz pierwszy przez Patricię M. Davis (senior IBITA instructor) w 1985 r.
Nasze kursy Ibita Bobath O kursie Ibita Bobath